مثل ساعتی  که از کوک جا بماند میخ کوبم میکند، پنجه ی آفتاب ندیده ی  درونِ پوسیده ای که تعادل نگاهم را  بهم میریزد  وقتِ هجوم... مثل اجل می رسد و از ازل را فسیل میکند  لایِ رگ های دست بسته ی روح..! سیل و سیلابی خلاصه وصفِ حالم میشود  وقت جنون... که نه معلومش معلوم  و نه مجهولش دم به تله می دهد! شرحِ دلتنگی های  گاه به گاهم را می گویم  که کولاکی است برای خودش... آنه__ ادامه مطلب

  ۱)باید بساط این پیله راجمع کنمو خود را روی دوش بگذارم! و بگذžادامه مطلب