قانون بی وجدان!
۱)
باید بساط این پیله را
جمع کنم
و خود را روی
دوش بگذارم!
و بگذرم ...
اینجا
کسی حواسش
به پرواز نیست ...
همه
سر فرود آورده اند
و زیر پای هم را
خالی میکنند
ریشه ها را
تبر میزنند
و در این میان
غافل اند
از آسمان ...!
۲)
گیتارم
سکوتِ خالی مینوازد
و من
به سازِ خلوت
می رقصم!
این بی هوایی
بِهتر از
لنگِ نقابِ
هفت رنگان بودن است!
#آنه
برچسب:
نویسنده: بهراد نوروزی